| |
 |
Verloren en gewonnen
Sport | Gezin
|
16 Maart 2010 | 16:11:46
|
Gisteravond om half zeven zaten we er weer, we lijken wel "rink rats".
Vic begon eerst. Speelden ze op zondag wat nerveus en afwachtend, vandaag gingen ze ervoor. Na een minuut of 10 viel de eerste goal:
van Vic! Het team was helemaal door het dolle, want de eerste goal is belangrijk. Het is super voor het moraal.
Intussen was Steven's game ook begonnen. Ik hopte dus van de ene baan naar de andere (naast elkaar, met een gang ertussen). Bij Steven ging het in eerste instantie minder, 3-1 voor het andere team. Maar ik was erbij toen Steven op een gegeven moment de 3-3 gelijkmaker scoorde! Woehoe!!!!
Inmiddels was het bij Vic ook 3-3. Spannend dus. Zij wonnen uiteindelijk met 5-3.
Bij Steven werd het 4-4 en toen overtijd. Hoewel hun team sterker was, scoorde het andere team een goal. Sudden death, dus verloren.
Later hoorde ik van de jongens dat de goal eigenlijk afgekeurd had moeten worden. Ze reffen zelf ook en weten er dus alles van, maar ja, de refs zien ook niet alles en er is geen t.v. om de boel terug te spelen.
Vic gaat morgen in ieder geval wel naar de extra practice en dan zien we wel verder.
Steven heeft een paar dagen vrij van school. Er zijn CSAP's (Colorado State Assessment Program) en hij hoeft daaraan niet meer mee te doen. Hij is vanochtend heel vroeg al vertrokken naar Copper om te gaan skien met een groepje vrienden. Morgen komt ie weer terug.
De kleintjes heb ik maar uit laten slapen, vanochtend, het was wel erg laat voor ze geworden gisteren. |
|
|
|
|
Pepsi Center?....Not!
Sport | Gezin
|
15 Maart 2010 | 20:50:24
|
Ongelooflijk! Wat een oetl.llen daar bij het Pepsi Center!
De hockey kampioenschappen worden in het Pepsi Center gespeeld. Al in januari was de datum bekend. Belangrijk voor ons, want het is dan spring break en we gaan op vakantie. Natuurlijk houden we die datum vrij, want je weet maar nooit...
Afijn.
Dit weekend begonnen de play-offs. S. team is vierde geplaatst en V.'s team eerste. Beiden hadden dus een bye op zaterdag.
Ze winnen allebei hun game op zondag. Als ze vanavond ook winnen, mogen ze de laatste wedstrijd in het Pepsi Center spelen.
Echter. Echter.
Die oetl.ullen van het Pepsi Center veranderen de datum. Naar een week later. Dan zitten we dus in Florida.
Ja, er zijn ergere problemen. Echt. Weet ik.
Maar het is wel erg, erg jammer voor beide jongens.
Maar goed, eerst maar eens afwachten wat ze vanavond doen. Als ze beiden verliezen, heb ik me weer eens voor niets opgevreten! |
|
|
|
Volleyball game!
Sport | Gezin
|
14 Maart 2010 | 00:53:55
|
Vandaag had M. haar eerste volleyball game.
Beredruk daar, zeg, in dat sportcomplex.
Afijn, we waren op tijd.
De meisjes kregen nog een peptalk van coach Mitch en we bekeken de tegenstanders eens. Potige dames van een jaar ouder.
L. werd geronseld als linesman en stond daar een beetje lullig met een vlaggetje aan de lijn. Zelden een bal over de lijn gehad, haha.
De dames werden flink ingemaakt, maar... er is potentieel. Ze kregen toch de bal vaak over het net en konden zelfs af en toe terugspelen. M. deed het best aardig. Toch heb ik even flink opgeschept over mijn volleybal-spelende neefje en nichtjes in Nederland, zo straalde er toch nog wat glorie op mij af, haha.
Volgende week weer. |
|
|
|
Een weekend in huize W.
Kinderen | Gezin
|
08 Maart 2010 | 19:49:28
|
Nah, zal ik eens een typisch weekend beschrijven? Gaat ongeveer zo:
Op vrijdagmiddag rijd ik naar school om M. en vriendinnetje P. op te halen. P. zit niet op deze busroute en mag daarom niet "onze" bus nemen en dus haal ik ze op. Ik haat dat, want kost een half uur (voor anderhalve kilometer).
Thuis heb ik 2 stuiterende dames, want ze gaan zo naar volleybal training. Voor een snack hebben ze amper tijd. Er wordt uitgebreid verkleed en met haren getut. Ik laad ze in de auto en we gaan. Te laat zet ik ze af, want het sportcomplex was nogal moeilijk te vinden. Afijn. L. gaat ze weer ophalen.
Thuis is R. aan het basketballen en S. komt thuis om vervolgens met de auto weer weg te gaan. V. en vriend L. komen ook thuis.
L. komt weer thuis met M. en ik zet gauw even vriend L. bij zijn eigen huis af.
Pizza! Jammie.
S. komt thuis met vriend D. en of ie kan blijven slapen. Natuurlijk. Ze hebben wel honger, trouwens, is er nog iets? Ze verdwijnen met een restant pizza, chips en koekjes in de basement. Die zien we voorlopig niet meer.
Zaterdagochtend. Wekker om 7 uur. Snel douchen en met V. naar hockey. Om kwart over 9 zijn we weer thuis. Om 10 uur moet ie in de stad zijn. Voor de zoveelste Bar Mitzvah. Het is teamwork: L. gooit hem iets te eten toe (hij eet nooit voor een vroege wedstrijd) en hij gaat douchen, terwijl ik zijn kleren klaarleg. Hmmm, witte bloes is ietwat gekreukeld. Heb ik nog tijd? Nee. We hijsen hem in zijn kleren ("is zijn bloes niet wat gekreukeld, kan dat zo wel?", zegt L. nog. Grrr.), duwen hem de kaart voor de Bar Mitzvah in handen en daar komt de vader van vriend L. al aangereden. Pffff.
Om 1 uur telefoon: hij kan weer opgehaald worden. En daar gaat taxibedrijf W. weer.
Ondertussen doken S. en vriend D. weer op uit de basement, had R. een vriendje te spelen en ook M. had vriendinnetje A. hier.
V. kwam weer thuis, kleedde zich om en wilde naar vriend L. gereden worden. Natuurlijk.
Om 5 uur telefoon: of ik zijn overnachtingszooi even kon komen brengen, want de moeder van L. zou ze dan even afzetten (ze gingen bij de jongen van de Bar Mitzvah slapen). Ik sputterde nog dat de moeder van L. dan toch wel even hier langs kon rijden, maar dan kon ze niet, volgens V.
Ik erlangs. Daar stond de moeder van L. Waarom ik in hemelsnaam die zooi kwam brengen, ze had toch met alle plezier even langs gereden? Grrrr.
Ondertussen bleek de vriend van R. weer opgehaald te zijn, maar vriendin A. van Maxine bleek hier nog steeds te zijn. Ja, die blijft slapen, meldde L.
Slapen? Maar ik had die morgen met A's moeder nog afgesproken dat het niet goed uitkwam (ik had er helemaal geen zin in en A. was aan de antibiotica, dus dat was wat lastig). Bovendien, een sleepover na een playdate die al om 11 uur begonnen was, daar begin ik liever niet aan.
Afijn, de dames hadden de vaders gevraagd en L. had gezegd: tja, we hebben niks, 't kan wel....
Ik snap niet waar je over zeurt, zei hij ietwat kribbig, je vindt toch altijd alles goed, is toch gezellig?
Ja, maar A. is een schat van een kind, maar nogal ... eh... luid, zullen we maar zeggen. En dat wordt 's-avonds alleen maar erger.
Om 7 uur (de dames renden gillend van boven naar beneden) zei hij dan ook: sorry hoor, 'k zal het volgende keer even overleggen.
Dank u.
Dames mochten een film kijken, gingen nog zingen (met de speakers en microfoon...) en daarna was het toch echt bedtijd.
Om half 10 werd er nog aan de deur geklopt: 2 dames voor S. Meestal is ie er als de kippen bij om de deur open te doen, om de interactie tussen vrienden en (dorky) ouders te minimaliseren. Ze gingen een film kijken.
Zondagochtend: half zeven: de dames renden alweer over de overloop. Weer naar bed gestuurd.
Pannekoeken bakken. Nu ligt de keuken onder S. slaapkamer en al om 8 uur kwam ie beneden. De stemmetjes van de dames schetterden overal doorheen (hij slaapt meestal met earphones in). Hij at ontbijt en ging weer proberen te slapen.
V. kwam tegen 11-en thuis en dook meteen zijn bed in. Ja, het was leuk geweest en nee, hij had weinig geslapen.
R. ging naar een vriendje en M. speelde met de buurkinderen.
Het wakkerschudden van V. om een uur of 3 ging niet zo lekker. Maar het moest, want hij had nog huiswerk. Daarna dook ie weer z'n bed in, dinner, en daarna weer naar bed. Vanochtend was ie weer fit.
S. moest hockeyen, L. moest hockeyen, we maakten nog wat huiswerk en iedereen vroeg er in op zondagavond. Pfff.
|
|
|
|
Weertje he?
Kletskoek | Gezin
|
04 Maart 2010 | 17:08:41
|
Nou. Heerlijk.
Ik weet niet hoe het bij jullie is, maar hier was het gisteren heeeerlijk!
Ik deed 's-ochtends snel wat klussen en toen was het tijd mijn zus te bellen. En ik bedacht dat ik dat best buiten, in het zonnetje, kon doen.
Zalig was het.
En daarna was het lunchtijd en ik bedacht me dat ik dat ook best buiten kon doen.
Nog een zalig uurtje.
De kinders gingen na school ook lekker buiten spelen. Ik schepte de sneeuw van de sneeuwbulten en gooide het op de oprit. Zo smelt het sneller en ben ik eerder van die sneeuwbulten af. L. vindt dat idioot gedrag, maar hij zit in Houston, dus....
En wat er allemaal niet onder de sneeuw vandaan komt, ongelooflijk! Springtouwen, (straat) hockey sticks, hockeypucks, ballen, een tandeflosser(?) en zelfs een krijttekening van maanden geleden. Helaas is nu ook de lelijke plek in de voortuin zichtbaar, waar in de herfst gegraven is om de lekkende waterleiding te vervangen...
Ik had zin om de tuindeuren open te laten maar dat vond de verwarming geen goed idee. Die begon hard te loeien...
Ik kan niet wachten het eerste groen te zien. Vooralsnog is het grauw en grijs in de natuur. Hoewel.... op de rozenstruik zag ik toch echt al knopjes.
En 's-avonds... had M. haar eerste volleybal training! Ze stuiterde de hele middag al: I am soooo, soooo excited! Ze zit met vijf meisjes uit haar klas (en nog een paar die ze wel kent) in een team en dat is natuurlijk hartstikke leuk voor d'r.
Afijn, ik sta daar te kletsen met een andere moeder en zij staat aan de achterlijn en maakt radslagen.... Ik wil haar nog toesissen: opletten!, maar ach, wat kan het mij ook eigenlijk schelen.
Nee, het serveren ging niet zo goed, vond ze. Was nog best moeilijk. Nou, meis, flink oefenen dan maar. Vrijdag mag ze weer.
Thuis vond ik de heren voor de t.v. Hockeywedstrijd. R. voelt zich dan gelijk schuldig: mom, S. zei dat het mocht en ik heb al het huiswerk af en ook al gelezen... Ach gossie.
En vandaag weer een zonnetje! |
|
|
|
Een skiweekend in Winter Park
Vakantie/Weekendje-weg | America the Beautiful
|
02 Maart 2010 | 18:11:36
|
De (jongere) kinderen hadden twee extra dagen weekend: teacher workdays i.v.m. de rapporten.
We besloten dus een weekendje te gaan skie-en, want het komt er anders niet van, met al die hockeywedstrijden. Dus zaterdag, na Vic's wedstrijd, reden we weg naar Winter Park, ongeveer anderhalf uur rijden. Het verkeer uit de bergen was, zoals altijd, verschrikkelijk (skiverkeer), maar wij reden vlot door. Het was even zoeken naar onze condo (S. had de Garmin nog in de auto..), maar het lukte.
We hadden allemaal honger en gingen direct weer weg om te eten. Het was erg druk in Winter Park en uiteindelijk kwamen we terecht bij Moe's BBQ Place, waar de wachttijd het kortst was. Heerlijk gegeten. M.'s lampje was echter uit en haar hoofd zakte al bijna in haar bordje. Nog heel even om het kampvuur (buiten) gezeten en toen haar in bed gelegd. De mannen gingen nog zwemmen en kwamen tegen negenen terug. Na wat geharrewar van de jongens wie waar ging slapen, ging het licht al snel uit.
En de volgende dag heerlijk skieen! Het was bewolkt, maar niet al te koud, net zo'n beetje onder nul. We deden verschillende liften, maar de kinderen vonden het terrainpark (met jumps enzo) het leukste en ach, wat kan het ons schelen, dus die afdaling deden we vaak. Ook M. ging er deze keer vanaf en ik griezelde als ik haar van de jump af zag komen. "I got air!", riep ze dan. Nou ja, de skietjes kwamen niet of nauwelijks van de grond, maar ja. V. en R. sprongen wel behoorlijk (nou ja, Shaun White zijn ze niet natuurlijk), ze vinden dat gewoon heerlijk. M. ging weer als een speer. Stonden we even te praten, was ze al halverwege naar beneden. "Let's go," riep ze steeds. En tussen de bomen door, he? Kleine sprongetjes maken.
Afijn, tegen half 3 begon het vrij behoorlijk te sneeuwen. Dat kwam goed uit, want mijn benen deden zeeeeer! Nee hoor, de reden dat we stopten was de hockeywedstrijd USA-Canada. V. had al af en toe een afdaling overgeslagen om even t.v. te kunnen kijken en wij kwamen net voor het einde van de wedstrijd het cafe binnen. De laatste 2 minuten gezien, met een gelijkmaker voor USA in de laatste 20 seconden. Spannend. Het cafe stond prop- en propvol en iedereen riep ooooohh en aaaahhh. Toch altijd een aparte sfeer, zo met z'n allen kijken.
In overtijd verloor de USA toch nog. Jammer.
Daarna een strijd om van de parkeerplaats af te komen, want iedereen ging natuurlijk weg na de wedstrijd. Dat het inmiddels vreselijk sneeuwde hielp ook niet.
Deze keer ging ik met P. en R. zwemmen en dat vinden ze heerlijk. V. bekeek op zijn compie de wedstrijd nog eens...
V. wilde graag Chinees eten en deze keer konden we direct terecht. Het was enorm rustig. Maar... halverwege de maaltijd werd het ineens druk. Wat bleek? De Berthoud Pass was gesloten vanwege de vele sneeuw en iedereen moest omkeren. Velen besloten eerst te eten en af te wachten of de pas nog open ging. Uiteindelijk ging hij pas de volgende dag laat in de morgen weer open.
Voor ons maakte het niets uit en we gingen weer lekker vroeg te bedde.
De volgende ochtend was het gestopt met sneeuwen en we pakten alles weer in de auto. Nog heerlijk een dagje skieen. Vanwege alle sneeuw waren sommige gedeelten nog niet "ge-groomed"(skiklaar gemaakt?) en we hadden de grootste lol met het skieen door de hoge sneeuw. P. zat tot haar knieen in de sneeuw. Het zonnetje kwam er zelfs af en toe door en tussendoor sliep ik half in de liften, haha. We hadden gehoord dat de pas weer open was en hoefden dus niet extra vroeg weg. Er is ook een andere weg naar Denver, maar dat is enorm om en wilden we natuurlijk liever niet. Was dus ook niet nodig.
We reden vlot terug naar huis, zonder enige problemen.
Daar was S., die wel naar school was geweest. Hij had zaterdagavond een aantal vrienden over gehad, die ook bleven slapen. Ze hadden pizza besteld en zondagochtend waren ze naar de MacD. geweest. Hoe goed kun je het hebben, toch? Hij had wel keurig opgeruimd: de colaflessen en chipszakken in de vuilnis, gestofzuigd en de keuken opgeruimd.
Zondag had hij een hockeywedstrijd en eentje om te fluiten. Tussendoor had hij ook USA- Canada gezien.
Iedereen een lekker weekend gehad dus! |
|
|
|
Arrow of Light
Kinderen | Gezin
|
23 Februari 2010 | 17:01:51
|
R. zit bij de Boy Scouts. Officieel was hij echter nog geen boy scout, maar een cub scout. Een boy scout wordt je pas in 6th grade of enkele maanden daarvoor.
Gisteravond was de ceremonie van de overstap van cub naar boy scout.
Er was een grote zaal gehuurd en wij waren verantwoordelijk voor de aankleding van de zaal. Dus heeft L. de hele week met Pientje 17 teepee's geknutseld, daar heb ik een ballon aan vastgemaakt en zo werd het een centerpiece voor de tafels.
Er werd eerst dinner gegeten en daarna kwam de Mountain Man. Verkleed als ...mountain man dus. Compleet met echte baard. Hij sprak de jongens toe en reikte uiteindelijk de Arrow of Light uit. Een speer met allerlei versieringen en veren. Die werd eerst nog boven een vuur gehouden en brandde kort voordat ie overhandigd werd. De Arrow of Light is de hoogste onderscheiding in cub scouting. Daarna moesten ze nog over een brug lopen, dit is symbolisch voor de overstap van cub naar boy scout.
We hadden dit al eens meegemaakt met S., 7 jaar geleden in CA. Lekker buiten, in het zonnetje, picknicken, en uiteindelijk over een echte brug lopen. Afijn, hier is het zwaar winter, dus binnen.
Al met al veel formeler dan de ceremonie in CA. R. was onder de indruk en gaat vanaf nu elke week naar een boy scout meeting. Gelukkig hoeven we nu niet meer mee en het is ook wat dichterbij. Van de zomer kan hij gewoon zelf erheen fietsen. Boy Scouts is voor jongens tot en met hun laatste jaar in high school.
S. heeft het tot 1st class scout geschopt, toen gingen we verhuizen en hij had geen zin hier een nieuwe groep te zoeken. Ben benieuwd hoe ver R. gaat komen.
Groetjes,
Margreet |
|
|
|
Wat ik nu toch weer in mijn brievenbus vind...
Kletskoek | Gezin
|
19 Februari 2010 | 22:34:24
|
Trouwens, onze brievenbus, die heeft nu een jasje aan. Ik heb een vrolijke omslag gekocht voor onze brievenbus, met jolige tulpjes erop. Echt Nederlands vond ik. Eigenlijk had ik er een met koeien gewild, maar die hadden ze niet. Jammer. V. vindt het idioot staan. Kan me niets schelen.
Maar goed. Ook die dinsdag, die van het nare einde dus, vond ik een kaartje in de vrolijke brievenbus. Van het postkantoor. Ik kon een pakje afhalen!
Zou het? Zou het?
Ik de volgende dag naar het postkantoor. Daar was ik nog niet geweest deze maand (sarcastisch). Ik geloof dat de halve familie jarig is in februari. Gefeliciteerd vaders, nichtje Kira, nicht Truus, tante Eef, Har, neef Hugo en neefje Thijs. En het jeugdige gedeelte van deze jarigen kregen een pakje. En daar moet je dus mee naar het postkantoor. Het gaat daar allemaal erg langzaam.
Maar ik dwaal af.
Daar was mijn pakje!
Van Linda, uit Nederland. Nee, niet mijn zus. Deze Linda ken ik niet.
Ik had meegedaan aan een kadootjesactie van Ciska, een andere weblogger en zodoende kreeg ik een kadootje. Van Linda dus. Leuke NL servetjes en stickertjes en een klompjes-sleutelhanger (hangt al aan m'n bos) en lekkere spulletjes om te badderen. Dus, Linda, als je meeleest, heel erg bedankt!
Nog even een update over S.:
Hij heeft geen last van zijn tand. Wel voelen zijn andere tanden wat beurs aan en zijn kin ziet er niet uit. Dat gaat ook al beter. Hij zit er niet mee dat het een litteken wordt. En ik mag ook niets meer over hechtingen zeggen(zeuren..?), dat weet hij nou wel..
|
|
|
|
Een winters Presidents Day weekend en een niet zo leuke afsluiting...
Sport/Wintersport | Gezin
|
17 Februari 2010 | 21:04:13
|
Tja, die niet zo leuke afsluiting van het weekend... daar kom ik zo op.
Beide jongens hadden een hockey toernooi, gelukkig op onze "eigen" ijsbaan, deze keer. Dat werd dus een aantal malen heen en weer rijden. Helaas werd V's team derde en dus geen kampioenschapswedstrijd. Ik denk dat het op zich wel goed is voor de heren, eens te verliezen, ze hadden uiteraard verwacht te winnen... Nu nog zo'n vijf weken te gaan, met het Pepsi Center als lokkertje voor de eerst en tweede plaats...
S.'s team had niet verwacht te winnen, maar werd geloof ik ook derde. Niet slecht dus.
Verder moest S. zes wedstrijden fluiten, waaronder eentje om 6 uur op zondagochtend. Hij stond om half zes in onze slaapkamer. Het had enorm gesneeuwd en hij zag het niet zitten om er met de T.oyota op uit te gaan. Dus L. heeft hem even gebracht, met onze asobak, haha. De T.oyota heeft geen four wheel drive en gebruiken we dus alleen in de stad als het niet te glad is.
Weer een dik pak sneeuw dus. Gelukkig kwam later het zonnetje door. Maar het bleef erg koud. Er wordt door de heren veel geschaatst op onze eigen baan, in de achtertuin (vnl. op doel schieten hoor, zo groot is de baan ook weer niet) en ook M. draait wel eens wat rondjes.
R. en ik besloten naar de film te gaan, The Lightning Thief. V. en ik hadden alle boeken al gelezen en R. is halverwege het eerste boek. We vonden het allebei een erg leuke film.
Zonder kampioenschapwedstrijden op maandag hadden we die dag ineens vrij. L. ging naar zijn werk, maar de overheid en dus ook de scholen zijn op Presidents Day dicht. S. sliep lekker uit, V. liep iedereen in de weg en R. en M. hadden vriendjes over.
Dinsdag nam L. een vrije dag en gingen we skien in W.inter P.ark. De kids hadden nog een dag vrij vanwege een teacher work day.
We bleven met z'n vijven (S. had allerlei - meer interessante- dingen te doen en bleef thuis) bij elkaar en het ging lekker. M. skiet als de beste, op vlakkere stukken steekt ze de stokken onder de armen, kontje achteruit, en daar gaat ze! Onze skibunny. De heren probeerden nog een terreinpark, om wat sprongen te maken. M. en ik stonden langs de kant om aan te moedigen. Graag was ze ook gegaan, maar dat vond ik niet goed. Helpen met uit de lift gaan, hoeft ook niet meer, dat kan ze zelf wel, dankjewel. En of ze ook eens van de "mobuls" af mocht, dat kon ze toch echt wel. Nah ja, dat was een zwarte piste, dacht het niet he. We skieden groen en blauw en dat was prima. We deden Twiedeldee (maar niet Twiedel Dum), March Hare, Cheshire Cat, White Rabbit en Mad Tea Party. Tja, een Alice in Wonderland thema.
Toen we weg wilden rijden, startte de auto niet. Maar dat is niet het slechte einde van het weekend, mensen, nee. Na een "jump" van iemand anders reden we zo weer. Er was een stekker blijven zitten in het sigarette-aanmaakdingetje en dat vond onze bak niet zo leuk.
Afijn, we zijn bijna thuis, gaat de telefoon.
S.: mom, I have a problem... I slipped on black ice...
Dus ik denk meteen dat ie een ongeluk met de auto heeft gehad, maar dat was gelukkig niet zo.
Hij was bij een klasgenoot geweest om te werken aan een project voor school en bij het teruglopen naar de auto (die op een heuveltje stond), was ie uitgegleden. Hij viel op zijn gezicht en zijn kin lag open en hij had een voortand in de mond....
Gelukkig waren we binnen 2 minuten thuis en hing L. direct met de tandarts aan de telefoon, waar ze onmiddellijk terecht konden. Anderhalf uur later waren ze weer thuis. S. had een tijdelijke kroon gekregen en moet nu eerst drie maanden afwachten of de wortel moeilijk gaat doen. Is dit het geval, dan krijgt ie een wortelkanaalbehandeling, zo niet, gaat er in mei een permanente kroon op. Aan de tand zelf is vrijwel niets meer te zien en dat wordt met een permanente kroon nog beter. Hij was platgespoten en had ook pijnstillers genomen en voelde dus weinig.
Nu zag ik ook dat zijn onderlip stuk was. Op zijn kin had ie een grote pleister geplakt en nu wilde ik wel eens zien wat eronder zat. Tja. Een grote jaap. Hechtingen? Gevalletje twijfel. Hij wilde zelf absoluut niet weer weg en wilde gewoon naar bed. Het zit gelukkig net onder zijn kin.
Vanochtend had ie meer last van zijn lip en kin, dan van zijn tand. Weer 2 pijnstillers en naar school.
Het is toch wat. Speelt dat jong jarenlang (ice) hockey zonder iets te breken, valt ie een tand uit de mond bij het naar de auto lopen...
Maar goed, het had erger gekund.
Groetjes,
Margreet |
|
|
|
Hier ook sneeuw!
Kletskoek | Gezin
|
08 Februari 2010 | 19:50:57
|
Het is gisteravond weer begonnen en het sneeuwt nog steeds. Echt veel ligt er niet, zo'n cm of vijf misschien. In ieder geval lang zoveel niet als aan de oostkust, ik geloof dat ze daar zowat ingesneeuwd zijn.
Vanochtend direct maar even de school gebeld, maar nee, geen verlate start, en dus moesten we ons met de vier door de sneeuw naar school ploeteren. L. deed er drie en ik nam V. en een vriendje mee. Het was behoorlijk glad en errug druk op de weg.
Balen ook, dat er bijna geen benzine meer in de auto zat (en bedankt he, S.!) en als ik ergens een hekel aan heb... Nu moet ik eerlijkheidshalve wel toegeven dat S. wel gezegd had dat er benzine in moest maar ik had geen contant geld in huis, dus was het ook weer vergeten.
Dadelijk maar weer even de oprit schoonvegen, het is nu zo'n beetje gestopt met sneeuwen en in plaats van de "grote" boodschappen wat verder weg te halen, doe ik nu maar even het hoognodige halen in de supermarkt naast de school, waar ik zometeen toch weer heen moet..
Zaterdagochtend ging S. al voor dag en dauw de deur uit om te scheidsrechteren en sliep V. lekker uit. Wij vertrokken met M. naar een keukenzaak, want L. wil er nu werk van maken. Ik had er weinig zin in, want ik weet precies wat ik wil (een keuken van IKEA!), dus waarom verder kijken, maar L. wil "ideetjes opdoen". Fijn, op de zaterdagochtend.
Maar goed, zo kwamen we er wel achter dat er dus magnetrons zijn die in een lade kunnen. Kunnen we eindelijk af van onze magnetron/afzuigkap die we nu hebben en gewoon een leuke afzuigkap daar hangen.
Op de terugweg echter even langs de NL winkel gereden, bananenschuimpjes voor M. gekocht, want die gedroeg zich super in de winkel (stond wel steeds te "douchen" in de douchecellen die er stonden, haha). En nog wat andere NL meuk meegenomen natuurlijk.
's-Avonds aten we dan ook nasi, jammie! M. at haar gebruikelijke prakje (pasta, rauwe wortels en een stukje kip) en de jongens waren allemaal de hort op.
Zondagochtend ging al om zes uur de wekker en dat was nog laat. V. had een 6:10 wedstrijd tegen een vriendje. Dus was hij bij dat vriendje gaan slapen en die moeder stond al om half zes op om de jongens te brengen. L. besloot er toch ook nog maar even heen te gaan. Ik niet, ik draaide me nog eens om. Er moet tenslotte toch iemand thuis zijn he, als ze wakker wordt.
Zondag dus een sneeuwdag. We deden lekker rustig aan. Beetje voor de t.v., nog een beetje huiswerk afmaken, lezen, foto's plakken. Nou ja, gewoon lekker dus.
En het was natuurlijk Superbowl Sunday. Lekker onze prak opgegeten voor de t.v. Het kan mij allemaal niet veel schelen, maar de kids beweerden dat het haast huiswerk was, want op school zou het uitgebreid besproken worden en dan moesten ze wel mee kunnen praten, haha. S. ging het met een hele groep ergens anders bekijken. Er zijn dan altijd overal feestjes. Rondom de Superbowl zijn heel erg veel commercials op t.v. en die zijn wel erg leuk. En The Who was de halftime show. Ouwe mannen, vonden de kids. Ach, dat vonden L. en ik nou nog wel leuk.
Afijn, de New Orleans Saints hebben gewonnen. Voor de geinteresseerden.
Vanochtend geen hockey. Lekker uitgeslapen dus. Wekker ging pas om half zeven.
Groetjes,
Margreet |
|
|
|
|
|
